Nowy Rok – międzynarodowe święto przypadające 1 stycznia każdego roku (w kalendarzu gregoriańskim), w Polsce jest to dzień wolny od pracy. W powszechnie przyjętym zwyczaju obchodzenie święta należy rozpocząć od otworzenia butelki szampana o północy z dnia 31 grudnia na 1 stycznia następnego roku. Dzień poprzedzający Nowy Rok nosi w polskiej tradycji miano Sylwestra. Zwyczaj rozpoczynania nowego roku od pierwszego dnia stycznia wprowadził w swej reformie kalendarzowej Gaius Iulius Caesar (Juliusz Cezar). Rzymianie czcili w ten dzień Janusa, boga bram, drzwi i początków. Wiele języków, w tym angielski i niemiecki przejęły właśnie od Janusa nazwę miesiąca styczeń (ang. January). Wcześniej Rzymianie nowy rok witali 1 marca.

Nowy Rok – międzynarodowe święto przypadające 1 stycznia każdego roku (w kalendarzu gregoriańskim), w Polsce jest to dzień wolny od pracy. W powszechnie przyjętym zwyczaju obchodzenie święta należy rozpocząć od otworzenia butelki szampana o północy z dnia 31 grudnia na 1 stycznia następnego roku. Dzień poprzedzający Nowy Rok nosi w polskiej tradycji miano Sylwestra. Zwyczaj rozpoczynania nowego roku od pierwszego dnia stycznia wprowadził w swej reformie kalendarzowej Gaius Iulius Caesar (Juliusz Cezar). Rzymianie czcili w ten dzień Janusa, boga bram, drzwi i początków. Wiele języków, w tym angielski i niemiecki przejęły właśnie od Janusa nazwę miesiąca styczeń (ang. January). Wcześniej Rzymianie nowy rok witali 1 marca.

Boże Narodzenie, Uroczystość Narodzenia Pańskiego – w tradycji chrześcijańskiej to święto upamiętniające narodziny Jezusa Chrystusa. Jest to liturgiczne święto stałe, przypadające na 25 grudnia (wg kalendarza gregoriańskiego). Boże Narodzenie poprzedzone jest okresem trzytygodniowego oczekiwania (dokładnie czterech niedziel), zwanego adwentem. W Kościołach, które nadal celebrują liturgię według kalendarza juliańskiego (tzw. Kościoły wschodnie, głównie Kościół prawosławny), Boże Narodzenie przypada obecnie 6 stycznia. W niektórych Kościołach chrześcijańskich święta Bożego Narodzenia zaczynają się od dnia poprzedzającego rocznicę narodzin Jezusa - Wigilii (wieczór 24 grudnia), zwanej w Polsce regionalnie Gwiazdką lub Godami. W dniu tym tradycją w Polsce jest post jakościowy (bezmięsny, w pewnych regionach kraju jest to post ścisły). Punktem kulminacyjnym dnia jest uroczysta kolacja, do której tradycja nakazywała zasiadać po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdki, na pamiątkę gwiazdy prowadzącej Trzech Króli do stajenki. Świętowanie Wigilii, ani tradycyjny post w tym dniu nie są wspólne wszystkim chrześcijanom, np. protestanci nie zachowali specjalnych przepisów odnośnie do jedzenia lub niejedzenia mięsa. Chrześcijan prawosławnych obowiązuje w tym dniu ścisły post, aż do kolacji wigilijnej. Warto mimo to odnotować, że w Polsce również i mniejszości wyznaniowe przestrzegają wigilijnego postu ze względu na specyficzną tradycję naszego kraju. Obowiązek postu zniesiono w Kościele katolickim w roku 1983 (Nowy kodeks prawa kanonicznego), w Polsce episkopat podtrzymywał post wigilijny specjalnym dokumentem aż do roku 2003 - obecnie post w Wigilię jest jedynie zalecany. Polska literatura kulinarna (np. Lemnis Vitry) podaje, że liczba gości w czasie wieczerzy wigilijnej powinna być parzysta (plus jeden talerz dla nieobecnych/zmarłych/niespodziewanych przybyszów/Dzieciątka). Natomiast nie ma zgodności co do liczby potraw: według niektórych źródeł powinna ona wynosić 12, zaś w innych podkreśla się, że winna być nieparzysta, generalnie 13 u magnatów, 11 u szlachty, 9 u mieszczaństwa. Te 13 potraw jest górną granicą. Ale według księcia J. O. Radziwiłła, można spróbować wszystkich ryb, które są liczone jako jedno danie. O północy w kościołach rzymskokatolickich rozpoczyna się uroczysta msza zwana Pasterką. Następny dzień (25 grudnia) jest nazywany Bożym Narodzeniem, a 26 grudnia to w Polsce drugi dzień świąt obchodzony na pamiątkę św. Szczepana, pierwszego męczennika za wiarę chrześcijańską. Kolorem liturgicznym w okresie Bożego Narodzenia jest kolor biały. W krajach o tradycji katolickiej, prawosławnej i protestanckiej pierwszy dzień Bożego Narodzenia jest dniem wolnym od pracy. W większości krajów wolny od pracy jest również drugi dzień Bożego Narodzenia (w Wielkiej Brytanii zwany Boxing Day).

Pamiątka narodzin Chrystusa. W Rosji obchodzone jest według kalendarza juliańskiego. Ponadto 7 stycznia jest datą jednego ze świąt pogańskich, a dzięki obchodzonemu Bożemu Narodzeniu święto "koljady" zostało zmarginalizowane. Od 1991 roku Boże Narodzenie jest dniem wolnym od pracy w Rosji.

Święto to zostało ustanowione w rocznicę zwycięstw Armii Czerwonej nad niemieckimi wojskami w 1918 roku pod Pskowem i Narwą. Przez pewien okres święto to nosiło nazwę: "Dzień Armii Radzieckiej i wojenno-morskiej floty". W chwili obecnej święto to jest dniem wolnym od pracy

Dzień Kobiet to coroczne święto obchodzone 8 marca, jako wyraz szacunku dla ofiar walki o równouprawnienie kobiet. Ustanowione zostało w 1910 roku.

Święto solidarności pracujących regularnie obchodzone było w Rosji od 1890 roku. Po zwycięstwie rewolucji październikowej Świętu Pracy nadano oficjalny status. 1 maj stał się dniem masowych demonstracji mas pracujących oraz wojska. Ostatnia oficjalna defilada odbyła się 1 maja 1990 roku. Od 1992 roku dzień ten przemianowano na Święto Wiosny i Pracy. Pomimo upływu lat 1 maj wciąż stanowi okazję dla politycznych demonstracji lewicowych ugrupowań.

Jest to rocznica zwycięstwa Armii Czerwonej nad III Rzeszą podczas tzw. Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Dzień ten stał się hucznie obchodzonym świętem dopiero w 20 lat od zakończenia wojny, w 1965 roku. Od tego czasu święto to jest dniem wolnym od pracy. Po upadku Związku Radzieckiego przez pewien czas nie obchodzono rocznicy zwycięstwa. Dopiero od 1995 roku, czyli od 50-tej rocznicy Dzień Zwycięstwa jest stałym punktem w świątecznym kalendarzu Rosji.

Tego dnia w 1990 roku I Zjazd Deputowanych Ludowych RSFSR podjął decyzję o suwerenności Rosji. Dokładnie rok później odbyły się pierwsze wybory prezydenta Rosji. Od 1994 roku dzień 12 czerwca był świętowany jako "Dzień przyjęcia deklaracji o suwerenności Rosji". Od 2001 roku jest to "Dzień Rosji", który uważany jest za najważniejsze państwowe święto Federacji Rosyjskiej.

Najmłodsze z rosyjskich świąt państwowych. Uchwalono je w 2004 roku. Ma ono zastąpić rocznicę Rewolucji Październikowej. Święto to upamiętnia wygnanie Polaków z Rosji w 1612 roku.